خلوتی با غبار همدانی
شمارهٔ ۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی بیار باده وزین جنس آتشمپروانه وش بسوز کزین سوز سرخوشم
۲
مستی دهد به یاد لبت اشک لاله رنگچندان که از ایاق تو صهبای بی غشم
۳
از جام دهر جرعۀ مِی کس نمی خوردجز من که با هوای تو زین باده میچشم
۴
جانم بسوخت شعلۀ عشق بتان چو شمعاز دست پایداری جسم بلاکشم
صفحهٔ ۱ از ۲