خلوتی با غبار همدانی
شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیا خیز که من نیز بر آن برخیزمکه به جامی ز سر جان و جهان برخیزم
۲
خرم آنروز که دیوانهوش اندر طلبتبا دو صد سلسله از اشک روان برخیزم
۳
اگرم باد صبا بوی تو آرد به مشامشمعسان رقص کنان از سر جان برخیزم
۴
وه که سودای تو نگذاشت به بازار جهانفارغم تا ز سر سود و زیان برخیزم
صفحهٔ ۱ از ۲