خلوتی با غبار همدانی
شمارهٔ ۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فریاد که آتش نهانمافتاد به مغز استخوانم
۲
سوز دل و آتش درونمافکنده شرر به خانمانم
۳
چون زورق اگر روم به دریاهست آتش و آه بادبانم
۴
چون آتش اوفتاده در آبآوازۀ مرگ شده فغانم
صفحهٔ ۱ از ۳