خلوتی با غبار همدانی
شمارهٔ ۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم اگر پوشی ز کار خویشتنلطف ها بینی ز یار خویشتن
۲
غربت مردم به شهر مردم استمن غریبم در دیار خویشتن
۳
دوش در بزمی که بودی با رقیبآزمودم اعتبار خویشتن
۴
بار سنگین است جان در راه دوستما سبک کردیم بار خویشتن
صفحهٔ ۱ از ۲