خلوتی با غبار همدانی
شمارهٔ ۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا نکند درد رخنه در دل انسانراه نیابد در او محبت جانان
۲
تا نزنی عقده بر سلاسل گیسوجمع نبینی دل هزار پریشان
۳
شرم کن آخر ز توبه های شکستهچند نخواهی شدن ز توبه پشیمان
۴
صبح منوّر چگونه چهره گشایدتا نرسانی شب سیاه به پایان
صفحهٔ ۱ از ۱