خلوتی با غبار همدانی
شمارهٔ ۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هلالم ز ابرو بتا تا نمودیدل از دست دیوانۀ خود ربودی
۲
کشد گر به بتخانه نقشت، مصّوربه یکدفعه بت ها کنندت سجودی
۳
ندانم چرا شش جهت شد معطرسحر شانه تا گیسوان را نمودی
۴
به فتراک بستی دلم همچو آهوچو عقده ز گیسوی مشکین گشودی
صفحهٔ ۱ از ۳