خلوتی با شمس مغربی
شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیار ساقی باقی بریز بر من حادثمیِ قدیم که تا وارهم ز دست حوادث
۲
چو در زمین دلم تخم مهر خویش فکندیبه آب دیده برویان که نیست زرع تو حارث
۳
از آن شراب به کنعان نوح اگر برسیدینگشتی غرقه طوفان چو سام و حام و چون یافث
۴
به بوی باده توان مرد و باز زنده توان شدکه همچنان که محیط است هست محیی و باعث
صفحهٔ ۱ از ۲