خلوتی با شمس مغربی
شمارهٔ ۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا که خورشید من از مشرق جان پیدا شداز فروغش همه ذرّات جهان پیدا شد
۲
تا که از چهره خود باز برانداخت نقاباز صفای رخ او کَون و مکان پیدا شد
۳
پود از کَون و مکان نام و نشان ناپیداتا که از کَون و مکان نام و نشان پیدا شد
۴
بود خاموش بگفتار درآمد عالمبحدیثی که بتم راز زمان پیدا شد
صفحهٔ ۱ از ۳