خلوتی با شمس مغربی
شمارهٔ ۱۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیده وام گشته از تو برویت نگرمزانکه شایسته دیدار تو نبود نظرم
۲
چون ترا هر نفسی جلوه بجنسی دگر استهر نفس زان نگران در تو بچشمی دگرم
۳
توئی از منظر چشمم نگران بر رخ خویشکه توئی مردمک دیده و نور بصرم
۴
هرکه بی‌رسم و اثر گشت برویش پی بردمن بی‌رسم و اثر ناشده پی می‌نبرم
صفحهٔ ۱ از ۳