خلوتی با شمس مغربی
شمارهٔ ۱۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما از ازل مقامر و خمار آمدیمدردی کشان میکده یار آمدیم
۲
خورشید باده بر سر ذرّات ما بتافتاز روی مهر، سرخوش و خمار آمدیم
۳
در خلوت عدم می هستی از جام دوستکردیم نوش و مست به بازار آمدیم
۴
زنار زلف ساقی باقی چو شد عیانهر یک کمر ببسته بزنار امدیم
صفحهٔ ۱ از ۳