خلوتی با شمس مغربی
شمارهٔ ۱۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هیچکسی به خویشتن ره نبرد به سوی اوبلکه به پای او رود هر که رود به کوی او
۲
پرتو مهر روی او تا نشود دلیل جانجان نکند عزیمت دیدن مهر روی او
۳
دل کششی نمیکند هیچ مرا به سوی اوتا کششی نمی‌رود سوی دلم ز سوی او
۴
تا که شنیده‌ام که او دارد آرزوی منمی‌نرود ز خاطرم یک نفس آرزوی او
صفحهٔ ۱ از ۳