شعر را زندگی کن
خلوتی با شمس مغربی

شمارهٔ ۱۵۷

غزلیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
آن مرغ بلند آشیانهچون کرد هوای دام و دانه
۲
پرواز گرفت گشت ظاهراز سایه تیر او زمانه
۳
مرغی که دو کون سایه اوستدر سایه خویش کرده خانه
۴
مرغ دل ما ز هر دوعالماندر پی او گرفت لانه
صفحهٔ ۱ از ۴
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth