خلوتی با شمس مغربی
شمارهٔ ۱۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو تافت بر دل و بر جانم آفتاب تجلیبسان ذرّه شدم در فروغ و تاب تجلی
۲
رهیدم از شب دیجور نفس و ظلمت تنز عکس پرتو انوار آفتاب تجلی
۳
تنی چو طور و دلی چون کلیم می‌بایدکه آورد به میقات دوست تاب تجلی
۴
از این حدیث چه کشته است حادث از حدسانطهارتی نتوان یافت جز به آب تجلی
صفحهٔ ۱ از ۳