خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در کمالت چه دهم داد سخندانی راحد گذشته است از آنصورت انسانی را
۲
جرم دل نیست که چشم از تو بگرداند بازاختیاری نبود کشتی طوفانی را
۳
پرده بردار که از لطف نیارد دیدنچشم کوته نظران صورت روحانی را
۴
با تو همچشمی آهوی ختن عین خطاستسحر پهلو نزند آیت یزدانی را
صفحهٔ ۱ از ۲