خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از حد گذشت جلوه فروهل نقاب رازین تیره روز تر مپسند آفتاب را
۲
معذورمی ایصنم همه گر تندی است وجورمستی و از خطا نشناسی صواب را
۳
میگفت دل چو میزدمش بوسه بر دهانباید کشید تلخی این شکر اب را
۴
تا شست چشم مست تو تیر و کمان گرفتاز چشم فتنه برد تمنای خواب را
صفحهٔ ۱ از ۳