خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز تاب زلف تو نارسته خط دمید آخربغیر روز سیاه از تو دل ندید آخر
۲
فلک بر ابروی من خم نداد و غمزۀ توبیک اشاره کمان مرا کشید آخر
۳
دلم ز شوق دهانش میان خون میگشتبنقد بوسه لبش خون من خرید آخر
۴
قدیکه سر بسر آن خم نکرد در همه عمربپای بوس سهی قامتی خمید آخر
صفحهٔ ۱ از ۳