خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه سر سیحۀ زاهد نه چلیپای کشیشکفر زلف تو رها کرد مرا از همه کیش
۲
دوست گر وقت تماشاست به دیوانۀ خویشسنگ طفلان ز پی و راه بیابان در پیش
۳
با هوای لب خندان تو نیشم همه نوشبا خیال سر مژگان تو نوشم همه نیش
۴
در سیه‌روزی ما این همه ای زلف مکوشبا حذر باش ز جمعیت دل‌های پریش
صفحهٔ ۱ از ۳