خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجا به گوش رسد نالههای زار منشهزار بلبل دستانسراست در چمنش
۲
ضرورتست مرا بی تو رو به صحرا کردکه بوی موی تو آید ز سنبل و سمنش
۳
مگر که پای تو بست ای نسیم گلشن مصرنه یوسفی نه بشیری نه موی پیرهنش
۴
کس التفات ندارد به خویش از او چه عجبگر التفات نباشد به کس ز خویشتنش
صفحهٔ ۱ از ۴