خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خون شد دل از علایق ناسوت کثرتمساقی به گردش آی بده جام وحدتم
۲
آن دارویم بده که فلاطون خم نشینآید کمین سبوکش دریای حکمتم
۳
در زیر بار سایه کشد قاف تا به قافگر شهپری به هم زند عنقای همتم
۴
منت خدای را که پس از چند ساله زاهدآخر کشید بر در میخانه قسمتم
صفحهٔ ۱ از ۲