خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۱۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگذار تا بماند چشمم به رهگذارانپاداش آنکه نشناخت قدر وصال یاران
۲
ای ابر نوبهاری باران نبار دیگرطوفان چشمم امروز بگرفته جای باران
۳
یا رب مباد کس را حیران دو دیده چون منچشمی به روی منظور چشمی به ناقه داران
۴
ما بار ناقه بستیم دل ماند پیش دلدارکارم به مشکل افتاد ای خیل همقطاران
صفحهٔ ۱ از ۴