خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۱۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوزنده آتشی که شود پخته خام از اوجام می است خواجه بکن پر مشام از او
۲
آسایشت هواست گر از صبح و شام دهرخالی مدار بزم به هر صبح و شام از او
۳
نام ار به تَرکِ باده‌پرستی‌ست می بیارهی تا رود به باد مرا خواجه نام از او
۴
ساقی اگر به رشوه دهی بوسه‌ای به شیخفتوی توان گرفت به شُربِ مُدام از او
صفحهٔ ۱ از ۲