خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۱۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از هر طرف که پای به پیچم ز کوی تودل میکشد ز جانب دیگر بسوی تو
۲
گر من زبان شکوه ندارم ز خوی توآید خطی که عیب تو گوید بروی تو
۳
دل پیش تست جنگ و کشاکش فرو گذارتا زنده ام رها نکنم تار موی تو
۴
گر کاروان مشگ زایران رود بچیننشگفت از ایندو سلسلۀ مشگبوی تو
صفحهٔ ۱ از ۳