خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۱۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم بخستی و در خون گذاشتی و گذشتیبحیرتم ز چه این صید کشتی و ز چه هشتی
۲
چه لاله ها که ز غم ریخت بیتو چشم بدامنکدام گلبن حسرت در اینچمن که نگشتی
۳
اگر نه آتش روی تو بود آفت جانهابدین لطافت و منظر بگفتی که بهشتی
۴
قیاس حسن تو سهو است جز بیوسف مصریکه پاک دامن و پاکیزه روی و پاک سرشتی
صفحهٔ ۱ از ۳