خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۶۹
سایر اشعار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با سینه غمت را سروکار بست و گرنهصد بار ز آه سحرش سوخته بودم
۲
یک لحظه فراق توام از دیده فرو ریختاشکی که به صد خون دل اندوخته بودم
۳
تا جای خیالت نشود تیره شب هجرصد مشعله از آه دل افروخته بودم
صفحهٔ ۱ از ۱