خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایزد بسرشت چون گل مامهر تو نهفت در دل ما
۲
باز آی که رونقی نداردبی شمع رخ تو محفل ما
۳
چون هست ندیم در بر آن گلگل را ببراز مقابل ما
۴
از دیده ز بسکه خون فشاندیمدر خون دل است منزل ما
صفحهٔ ۱ از ۳