خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمده از خود به تنگ کو سرِ دار فنانوبت منصور رفت گشته کنون دور ما
۲
تا نکنی ترک سر پای در این ره منهخود ره عشق است این هر قدمی صد بلا
۳
موجهٔ طوفان عشق کشتی ما بشکنددست ضعیفان بگیر بهر خدا ناخدا
۴
خضر رهی کو که ما عاجز و درمانده‌ایمکعبه مقصود دور خار مغیلان به پا
صفحهٔ ۱ از ۲