خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وجودش بس ز حق دارد مزایاغدانی مریة منه البرایا
۲
دل از من برده شوخ مه لقائیتناهی حسنه اقصی القصایا
۳
بتی سنگین دلی سیمین عذاریصبیح الوجه مرضی السجایا
۴
ملاحتهای شیرینان پر شورعکوس من محیاه مرایا
صفحهٔ ۱ از ۲