خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از صفات گشته هویدا همه صفاتذات خجسته‌ات شده مرآت بهر ذات
۲
نزدیک شد که دعوی پیغمبری کنیکز خط کتاب داری و از غمزه معجزات
۳
یک بوسه‌ای ز وجه، زکاتم نمی‌دهی؟گویا که فرض نیست به شرع شما زکات
۴
نی نی مرا چه حد که چنین آرزو کنم؟بر چرخ سر زنم که زنم بوسه نقش پات
صفحهٔ ۱ از ۲