خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم عشقی ز نشاط دو سرا ما را بسصحبت بیدلی از شاه و گدا ما را بس
۲
تو و بر مسند جم جام زدن نوشت بادمسند خار و خس جام بلا ما را بس
۳
تکیه بر بالش عشرت زدن ارزانی غیرخشت در زیر سر و فقر و فنا ما را بس
۴
نیستم در خور لطف طمع از حد ببرمدو سه دشنام بپاداش دعا ما را بس
صفحهٔ ۱ از ۳