خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش به گوشم رساند نکتهٔ غیبی سروشغبغب ساقی ببوس قرقف باقی بنوش
۲
در همه جا با همه دیده به دلدار دوزاز غم عشقش بگو در ره وصلش بکوش
۳
سینه به جار غمش تا بتوان می‌خراشبهر گل عارضش تا بتوان می‌خروش
۴
جز ره مهرش مپوی غیر حدیثش مگویشارع میخانه جوی سبحه به ساغر فروش
صفحهٔ ۱ از ۳