خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هان وامگیر رخش طلب یکزمان ز تکتا بگذری ز دانش اسما تو از ملک
۲
گر ترک نفس گیری و فرمان حق بریفرمانبرت شود ز سما جمله تا سمک
۳
دُر گران عشق بدست آر ار کسیورنه چه سود خرقه و دستار با حنک
۴
در این مس بدن زر خالص نهاده حقآنکس شناسد آنکه کند قلب خود محک
صفحهٔ ۱ از ۳