خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هست در سینه سل بدیده سبلزین طعامی که کرده خصم دغل
۲
گه شدش یوم لیل و لیلش یومبوم آسا زهی ضلال و زلل
۳
گه ز امکان برد بواجب پیگه نهد از حدوث طرح جدل
۴
آنکه از هستیش نمود اثباتبیند امکان حدوث وضع علل
صفحهٔ ۱ از ۷