خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترا چون مهر با غیر است و اسرار نهانی همبرو ارزانی او باد این لطف زبانی هم
۲
مرایکجرعه می از دستت ای ساقی بسی خوشترز شهد شکر مصری ز آب زندگانی هم
۳
چونقش صورت زیبندهات ای رشک مهرویاننبسته خامه نقاش چین و کلک مانی هم
۴
رخت را جام جم گفتند و هم آیینهٔ حق بینخطت تعویذ جان خواندند خط سبع المثالی هم
صفحهٔ ۱ از ۲