خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبحگاهان بسوی خانهٔ خمّار شدمسرکشیدم دو سه پیمانه و از کار شدم
۲
نور آن مهر زهر ذره نمودارم شدکه اناالحق شنوا از در و دیوار شدم
۳
چنگ در دامن دلدار زدم دوش بخواببود دستم بدل خویش که بیدار شدم
۴
آب هر روی جمیلی و جمالش نم و یمعکس او بود هر آنی که بدویار شدم
صفحهٔ ۱ از ۲