خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فتنه چسان بپا شود خیز بیا که همچنینآب حیات چون رود جلوه نما که همچنین
۲
عمر دوباره چون گرفت مرده ز لعل عیسویچون تو برفتی از برم باز بیا که همچنین
۳
غنچه چگونه بشکفد از دم صبح مشک بیزدل بگشا از آن دهن نغمه سرا که همچنین
۴
مهرچگونه سرزند از افق فلک بخاکسایهٔ سرو خود فکن بر سر ما که همچنین
صفحهٔ ۱ از ۴