خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فلک گشته سرگشتهٔ کوی اوبود روی عالم همه سوی او
۲
همی می رسد بر مشام دلمز گل خاصه از اهل دل بوی او
۳
مه و مهر بین بر کمیت فلکشب و روز اندر تکاپوی او
۴
نه آغاز پیدا نه انجام و هستتمامی یکی پرتو روی او
صفحهٔ ۱ از ۳