خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نرگست سحر آفرین لعلت شکرخا آمدهمو عنبرین رو یاسمین زلفت سمن سا آمده
۲
بسته بخونریزی کمر در خانه ای زین جلوه گریا معشر الناس الحذر ترکی بیغما آمده
۳
کاکل بدوش آویخته زلف مسلسل ریختهدر شهر شور آمیخته کآشوب دلها آمده
۴
ای آفتاب خاوری رشک بتان آذریدیگر چو تو از مادری کمتر بدنیا آمده
صفحهٔ ۱ از ۲