خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گیرم نقاب برفکنی از رخ چو ماهکو تاب یک کرشمه و کو طاقت نگاه
۲
یک شمه از طراوت رویت بهار و باغیک پرتو از فروغ رخت نور مهر و ماه
۳
یکبار رخش نازبرون تا ز و باز بینعشاق را جبین مذلت به خاک راه
۴
در خون نگر بمالم دل مردمان چشمبر پا نموده از مژگان رایت سپاه
صفحهٔ ۱ از ۲