خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل مستمند و حیران بهوای آب و دانهزحرم سرای شاهی بخرابه کرده خانه
۲
چکنم چه سربپوشم که بهر طرف نیوشمنرسد بگوش هوشم بجز از لبت ترانه
۳
بحصار دیدهٔ کل همه نقش اوست حاصلبسواد اعظم دل نبود جز آن یگانه
۴
همه بر در نیازش که چه در رسد زنازشهمگی ز سوز و سازش بسرود عاشقانه
صفحهٔ ۱ از ۲