خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبا برگو بآن شیرین که گاهیچه باشد گر کنی برمانگاهی
۲
اگر بر ما گدایان رحمت آریتو کاندر کشور دل پادشاهی
۳
مدام از عمر برخوردار باشیاجب ربی رجائی یا الهی
۴
جفا از حد مبر جانا که ترسمبسوزانم دو عالم را به آهی
صفحهٔ ۱ از ۲