خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا دیریست دور از دلستانیجدا از بارگاه لامکانی
۲
سوی ملک مغان کردی سفرهابرای دوستان گو ارمغانی
۳
همه یاران بنزلگه غنودندتو با این دیو رهزن همعنانی
۴
کجاپوئی روان آلوده مهلابشا دروان سلطانی رو آنی
صفحهٔ ۱ از ۳