خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاک در تو ما را به ز آب زندگانیدر سر هوای سرورت عمریست جاودانی
۲
هر درد و غم که داری خواهم بجان که باشددردازتوعافیت ها غم از تو شادمانی
۳
دست شکستگان گیر ای صاحب مروتفریاد خستگان رس ای آنکه میتوانی
۴
نبود پناه ما را جز خاک آستانترو بر درکه آریم گر از درت برانی
صفحهٔ ۱ از ۲