خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پا مانده در گل در سرزمینیجاکرده در دل مهر حبینی
۲
کارم فتاده با شوخ چشمیدارم نیازی با نازنینی
۳
زد حاصلم برق ای خرمن حسنرحمی بفرما بر خوشه چینی
۴
ای ابر رحمت لب تشنگی چندوی برق سرکش تاکی بکینی
صفحهٔ ۱ از ۳