خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دل اندر نظر آورده نگار عجبیز اشک خونین برخم کرده نگار عجبی
۲
کرده از خون شهیدان کف سیمین گلرنگبسته تهمت بحنا حیله شعار عجبی
۳
سر سیر چمنم نیست چه در حسن تراستز ریاحین و گل و سبزه بهار عجبی
۴
بازوی حسن تو نازم که ز چشم و ابروتبکمندی عجب افکنده شکار عجبی
صفحهٔ ۱ از ۲