خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوبان همه چو صورت تو دلنشین چو جانیگر گوش حق شنو هست هم اینی و هم آنی
۲
از شوق روی دلبر دارم دلی بر آذرای پرده دار آن در زان پرده کی نشانی
۳
با دوست همنشینیم و ز هجر او دلم خونتا سر این بگوید کویار نکته دانی
۴
هر دل که نور حق دید جز نور حق نباشدنی نزد او زمینی است نی پیشش آسمانی
صفحهٔ ۱ از ۲