خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه از لفظ تو پیغامی نه از کلک تو تحریرینه از لعل تو دشنامی نه از نطق تو تقریری
۲
نه پیکی تا فرستم سوی او ای ناله امدادینه رحمی در دل چون آهنش ای آه تأثیری
۳
به تنگ آمددلم ازنام و از ننگ ای جنون شورینشد از عقل آسان مشگلم ای عشق تدبیری
۴
رهم بس سنگلاخ ای رخش همت پای رفتاریشبم زان تار موتار ای فروغ دیده تنویری
صفحهٔ ۱ از ۳