خلوتی با وحدت کرمانشاهی
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگوی زاهد خودبین بادپیما راکه درد باده رهانید از خودی ما را
۲
کسی که پا و سری یافت در دیار فناگزید خدمت رندان بی سر و پا را
۳
اگرچه نقطه ز با یافت رتبه امکانولی به نقطه شناسند عارفان با را
۴
مکن ملامتم از عاشقی که نتوان بستز دیدن رخ خورشید چشم حربا را
صفحهٔ ۱ از ۳