خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعل لب تو شفاست ما رادرد تو همه دواست ما را
۲
تا گشت جدا دلم ز تیغتهر لحظه غم جداست ما را
۳
دل آینۀ جمال یارستزین آینه پر صفاست ما را
۴
گفتی بکشم تو را بجاییاین سعد بگو کجاست ما را
صفحهٔ ۱ از ۲