خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل بی غم تو چرا نشیندجز دل غم تو کجا نشیند
۲
گردی که ز نعل مرکبت خاستدر دیده چو توتیا نشیند
۳
از بهر غبار خاک کویتدل بر گذری هوا نشیند
۴
سروم چو کنار آب جو دیدبر گوشه چشم ما نشیند
صفحهٔ ۱ از ۲