خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرچه آن سرو ناز میگویدشرح عمر دراز میگوید
۲
پیش نازش دل شکسته ماروز و شب از نیاز میگوید
۳
چون حدیث از دهان او گذرددل سخن را به راز میگوید
۴
حال خود را به شمع پروانهبس به سوز و گداز میگوید
صفحهٔ ۱ از ۲